
του Κώστα Λογαρά
Δεν έχω πρόθεση να κάνω κριτική στο βιβλίο του καθηγητή Στυλιανού Αλεξίου «Ελληνική Λογοτεχνία - από τον Όμηρο ως τον 20ο αιώνα» ( Εκδ. Στιγμή, 2010)˙ αλλά, να αναφερθώ στον τρόπο που αυτή η έκδοση, δίνοντας τη δυνατότητα στον αναγνώστη να παρακολουθήσει την πορεία της ελληνόγλωσσης παραγωγής σχεδόν τριάντα αιώνων, συμβάλλει στην καλλιέργεια της εθνικής αυτογνωσίας.
Το πλήθος των κορυφαίων συγγραφέων και τα επιλεγμένα έργα τους με τα οποία έρχεται σε επαφή ο αναγνώστης, δεν καλύπτουν μόνο κενά δυσαναπλήρωτα σ’ αυτόν, αλλά τον κάνουν να συνειδητοποιεί ότι αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτού του τόπου. Ότι είναι φορέας ενός Πολιτισμού μέσω — τουλάχιστον — της γλώσσας και της λογοτεχνικής δημιουργίας. Έτσι, το βιβλίο του Στυλιανού Αλεξίου υπερβαίνει τον στόχο της απλής επιστημονικής μελέτης και γίνεται μια συναρπαστική εθνική αφήγηση.
Από τον Ιούλιο του 2008, οπότε και μας παραχωρήθηκε ως έδρα ο πρώτος όροφος του παλαιού Κοινοτικού Καταστήματος Ερμιόνης, λειτουργούμε καθημερινά με εθελοντές, έχοντας κατορθώσει η συλλογή των βιβλίων μας να έχει ξεπεράσει τους 8.000 τόμους.



